Popje Vol Vuur!

Dansmaar , een blog van een goede vriendin, die een uitgebreide reactie verdient! Weer prachtig, als altijd! Meer 'ja' tegen jezelf! Meer doen wat je echt wil, waar je hart heen wil, tekst op je blog, je handen die tekeningen doen ontstaan, je hart dat muziek maakt en je handen die volgen op de gitaar, je stem maakt je woorden mooier, laat ze stromen, maakt tonen langer, dieper, schoner. Zeg meer ja, tegen meer jezelf zijn, toon jezelf aan de wereld, wees fier op alles wat je kan, ook met een klein hartje kan je de wereld aan, mensen wachten op jou, op alles wat je kan, iemand is geraakt door je woorden, geschreven, gezongen, gevoeld, iemand is geïnspireerd door jouw durf om je eigen liedjes te maken en te zingen, te brengen, te spelen. Meer van jou, meer van mij, meer van ons, maak je kenbaar, wees meer wie je bent, want zoveel schoonheid heb ik nooit gezien, laat al je talenten, groot en klein, zien, laat ze zien, laat ze zich niet meer verstoppen achter...

'Zus, zu-uuuus, sis, ...?!' ,de aanspreektitels die op mij betrekking hadden en soms nog hebben. Toch probeer ik me er stilaan van te distantiëren. Ik heb het een beetje gehad met dat etiket. Vooral omdat het niet gewoon 'zus' betekent zoals dat puur taalkundig bedoeld is. Het zegt veel meer dan je zou vermoeden. Ik was/ben huiswerkbegeleidster, mental coach, examenondersteuner, babysit, verpleegster, psychologe, sexuologe, trooster,  bijlesjuf,  kok, chauffeur,... Kortom: surrogaatouder. Heel fraai voor een opgroeiende tiener/twintiger, me dunkt, denk ik nu op mijn 29ste. Begrijp me niet verkeerd. Ik voelde me in mijn nopjes in al deze rolletjes die ik mezelf toekende en het voor anderen aanvaardbaar en makkelijke maakte om van mijn diensten gebruik te maken. Het leek ook allemaal heel gewoon en normaal dat ik dit allemaal deed. Ik voelde me altijd en overal verantwoordelijk, nam vaak teveel hooi op mijn vork, faalde dan uit faalangst, kon het nie...

Zachtjes pluk ik je huid je bent ruwer dan ik dacht onverwacht als een dunschiller droom ik jou elke dag een beetje mooier kleine stukjes was ik weg wrijf ik schoon zo mooi, zo wild, tevoorschijn zacht maar zeker wervel voor wervel jij naar mij stromend onder mijn huid warm en verstilllend elke barst helend strelend de wereld in gedenk mij dan zal ik jou