Popje Vol Vuur!

Zo mooi Zo brunette en niet alleen Wat een mooi leven heb ik toch. Het gaat me voor de wind. We hebben zelfs les over emotionele intelligentie. Ongelofelijk! Wel leuk eigenlijk. Leuke gespreksspelletjes. Plagende klasgenootjes. Complimentjes geven aan elkaar. Bleek makkelijker dan gedacht. Ben echt blij dat er op school zulke lessen worden georganiseerd. Is eens iets anders dan theorie en deadlines. Ze zouden dat vaker moeten doen. Als je een maatschappij van de verzuring wil redden is het al superfijn daar op school aan te beginnen. Klinkt misschien gek maar ik vind het spannend dat er klaarblijkelijk vanalles leeft overal. Rode knopen, leuke gesprekken, complimenten en blije mensen.

Meer en meer begint me te dagen wat het leven voor mij in petto heeft. Stukje bij beetje kom ik te weten wat ik wil en vooral wat ik niet wil. Dat maakt het toch wel een stuk makkelijker. ‘Niet te vroeg juichen.’ ‘Hout vasthouden.’ Ik heb lak aan deze dwaze uitspraken van mensen die denken dat ze voor het ongeluk zijn geboren en niet beseffen dat ze alles zelf in handen hebben. Je eigen leven in haden nemen is een bswuste keuze en je maakt of je maakt die niet. Mensen laten mijn ogen opengaan en zorgen er voor dat ik mezelf beter leer kennen. Wat altijd handig is op de weg naar volwassenheid of hoe mensen het proces ook noemen van alsùaar hypocriter worden en te vergeten dat eerlijk zijn best nog wel mag. Verwonder en blij zijn omdat je leeft. Waarom zou alles complexer worden omdat je ‘volwassen’ bent. Vandaag voel ik me tip top. Dartelend verloor ik gisteren mijn oorbel en mijn onschuld. Mannen zijn zo makkelijk. Een man versieren is geen kunst tenzij het om een exemp...

Het is altijd iets plots, uit het niets dat mijn dag nog beter maakt dan die al was. Mensen brengen zo vaak een glimlach op mijn gezicht en enkelen slagen er in me echt aan het lachen te brengen. Ik ben echt een gelukzak. Ik voel echt dat alles goed komt. Ik ben gelukkig alsof er een stroom door mij vloeit. Zo gewoon en toch zo vloeiend. Heerlijk. Het leven is heerlijk. Verliefd op het leven klinkt misschien beetje melig maar dat is wat ik voel. Niet enkel op het leven natuurlijk want ik als je mensen om je heen hebt die je blij maken en die dezelfde dingen leuk vinden dan kan het echt niet meer stuk. Ik ben elke dag nog verwonderd over wat er allemaal juist kan gaan. Ik kocht een rode knoop voor mijn goede doel maar ik verloor enkele uren later weer die knoop. Heb ik de signalen niet goed opgevangen of zijn meisjes echt nooit gek op jou. Ik kan er mijn vinger niet opleggen. Alsmaar vaker worden de signalen die ik uitstuur onmiddellijk begrepen en beantwoord. Ik word er zo inten...

Ego is het centrum van de wereld. Daar ben ik nu wel uit. Ik ben belangrijk en alle andere mensen zijn maar zo belangrijk als ik ze vind. Zo simpel eigenlijk. De wereld rondom mij is zoals ik hem wil. Dit is mijn droom. Ik droom graag. Net echt en toch ook weer niet. Je mag alles doen en niemand spreekt er jou over aan. Je mag je lief bedriegen ;) Je kan mensen ontmoeten die je niet voor mogelijk hield en je maakt heel leuke dingen mee waardoor je toch met een soort valse tevredenheid de dag begint. Maar wat maakt het eigenlijk uit. Vals of echt, als je daarmee een mega ochtendhumeur kan vermijden. Waarom niet! This is my life! Wat eigenlijk het moeilijkst is is tonen hoe gelukkig je bent. Ik ben soms zo gelukkig dat schreeuwen en wild met mijn armen zwaaien niet genoeg is. Heeft er iemand tips om toch extreme blijheid te tonen zonder andere mensen pijn te doen? Alle maatschappelijke initiatieven tegen verzuring spruiten bij bosjes uit de grond. Draag een rode knoop en ...