Aan alles hangt een prijskaartje
De duistere beweegredenen voor mijn gewoontes zijn voor mezelf vaak niet duidelijk. Sommige van die gewoontes blijven gelukkig verborgen voor de kritische buitenwereld. Toch werd ik vandaag geconfronteerd met één van die gewoontes die dus niet meer geheim is. Als ik een nieuw kledingstuk koop - en dat gebeurt bij tijden veelvuldig - laat ik het prijskaartje erin hangen tot het moment dat ik dat kledingstuk voor het eerst draag. Het valt al eens voor dat zo'n nieuw stuk textiel een hele poos in mijn kast hangt. Het moment dat ik het wil dragen ben ik dan vergeten dat er nog een prijskaartje inhangt en vertrek ik naar de film, het het werk of zoals vandaag naar de dokter. Enkele weken geleden kocht ik mezelf - op aanraden van een collega - een zwangerschapsband. Nee, ik ben niet zwanger. Zo'n band houdt de zone tussen broeksrand en bovenkleding bedekt en is uiteraard ook te koop in een smalle versie wat enorm handig is als je niet zwanger bent maar het heel koud is buiten. In teg...