Morsen wil ik, op tafel, op de grond. Als alles mag vloeien, mag ik ook morsen. Het steekt dan zo nauw niet. Dan mag het ook wel eens gewoon weekend zijn en feest en heel hard genieten. Dan hoef ik niks te denken. Zelfs niet aan mijn werk. Want zeg nu zelf, spaghettisaus is toch gemaan veel interessanter dan facturen nakijken. Mijn interesse in de betaalstatus van meneer Janssens is dan ook gezakt tot een historisch laagtepunt. Dit wil zeggen dat hij keihard de pot op kan. Maar waar was ik gebleven? Oh ja, morsen is zo heerlijk. Ook met kleren mors ik graag. Als ik me omkleed is er niets zo fijn als elk kledingstuk dat ik uittrek gezwind door de kamer te gooien. Dat mag dan vallen waar het vallen wil, precies op die plek die God daarvoor heeft uitverkoren. Probeer maar eens, ja, jij, vlijtig, gestructureerde huisman, probeer maar eens. Je zal zien dat je daar blij van wordt. Van kleren morsen. Van lekker en gezwind alles wat je tegenkomt zomaar ergens neer te laten dwarrelen, als de ...