Popje Vol Vuur!

Bezaaid met de beten der mug neergeslagen door de zwoelheid der lucht verhit, verwarmd, de zomer in nu al de herinnering koesterend van wat nog komen zal Langzaam de gloed verdragend de koelte der baden vervult me de sensatie van het verliezen van gewicht het water draagt me, verzacht me Het rozerood der avondzon losgeweekt van de vlakheid der vermaak het dansen der gesloten ogen genietend in de draai der handen Gebeten door de zin der woorden verheftigd de gloed der vuren gedronken aan de kelk vervoerd mij wellustig de wind Groter dan de tand des tijds Zo intens de blikken der ogen Het groen der paradijzen maakt mijn kans der buiten zo ijl als lucht der vrouw Popje

Pakketten met spullen de grond bezaaid weg te geven uit te dragen iemand een plezier te doen De zomer van mijn leven zachtjes opgewarmd bessen geplukt taart gebakken jullie een plezier doen Zielen vol warmte kringen gekneed rozen gedroogd geuren vol belofte mij een plezier doen Popje

Morcheeba doet het weer. Me ongemerkt van mijn sokken blazen met hun ingetogen, ietwat speelse songs.  De eerste beluistering viel wat tegen ondanks de prachtige stem van de originele zangeres Skye die - hoera! -  de groep terug heeft vervoegd.  Na enkele dagen beginnen de pareltjes echter stuk voor stuk tevoorschijn te komen. De titelsong van de cd 'Blood Like Lemonade' is een fijne popsong die zeer vlot binnenkomt en weer doet denken aan 'Rome wasn't built in a day' maar toch een meer volwassen, subtieler geluid heeft. Met 'Mandala' en 'Cut to The Bass' slagen ze erin puur instrumentaal zeer volwaardige nummers te maken. Ze passen zo perfect in het geheel dat ze mij niet meteen waren opgevallen. Gedurfd en tegelijk lijkt een logische keuze op deze smooth listening plaat. 'Even Though' laat weer voelen hoe breekbaar, onvoorspelbaar en hoopvol liefde tussen twee mensen kan zijn. Het juiste ritme zoekend, zacht, hard, we...

Ik wentel me Zachte deining Wiegend Toch. Onaangeroerd Ik keer me Jouw richting Ontmoetend Toch. Onaantastbaar Ik draai me Welvende trilling Spelend Toch. Onbewogen Liefs, Popje

Woorden dringen binnen Recht door me heen Elke stap dichter Mijn harnas van poses van mooipraterij Ontbonden, verstoten mezelf naderbij Coconnen van veilig gepantserd verlangen Wild ingetogen Uitgedaagd Liefs, Popje

Met warme gloed betrad jij mijn tuin zacht omarmd en verwarmd Paren ogen gericht langzaam kleur bekennend Tevreden gebabbel, een schaterlach Voor of tegen, mij om het even Of toch niet, toch niet Toch wel De avond laat geluiden vervagen stemmen verstommen Gevoerd door de wind naar mijn plek me verlangend verliezen Popje