Posts

Posts uit februari, 2006 tonen

All that jazz

'Chicago' voor de derde keer gezien. Het verhaal is zo-en-zo maar ik hou zo van de muziek. Opzwepende piano, saxofoon en een zwoele stem. Heerlijk!! Als je lichaam dan vanzelf zin krijgt om te bewegen, daar hou ik echt van. Geef mij dus maar jazz, mambo, samba, Buena Vista Social Club, Curtis Mayfield,... Lekkere muziek met zoveel levendigheid. Gabriel Rios, Jamie Cullum, come to mama! Subtiele warmte en geen overdaad, net genoeg. Bestaat er een plaats waar ze zulke muziek draaien? Laat me dat dan maar weten! Warm en gevoelig word ik ervan maar dan op een leuke manier. Laat mij maar bewegen met mijn ogen dicht en een strakke jurk dragend en me in een geweldige club wanen met een witte Cinzano in mijn hand. Lichtjes in de wind en de wereld ligt aan mijn voeten. Voel de muziek. 'Sexual healing'. Move your body. Voel je de mooiste vrouw. Droom van lekkere mannen. Let's make love tonight. Just ask them. They want you. Beweeg en dans de ziel je lijf. Voel dat ...

Oké...oké...oké...het leven kan zo makkelijk zijn

Er is zoveel plezierigs om blij om te zijn dat het beetje triest is om je druk te maken over bijvoorbeeld iemand die lawaai maakt op de trein. Kim (studente Journalistiek) vertelde me over een leuke tactiek om bij alles wat je ziet of denkt te zeggen 'Oké'. De man die dronken en stinkend naar de drank voorbij loopt...oké De chauffeur die je overlaat op het zebrapad...oké De winkeljuffrouw die jou slechtgezind bedient...oké Het lelijke hondje en de dikke dame...oké Een ruziemakend koppel op straat...oké Je band die je lek rijdt...oké De spaghettisaus die op je nieuwe broek spat...oké Die oranje vuilnisbak...oké Hoe vaak heb je je gevoel laten bepalen door deze situaties of zaken die je zag? Waarom laat je je beïnvloeden? Ik doe doe dat ook hoor maar sta jij daar ooit bij stil?

Op je bek of niet

"Als je het nu eens anders bekijkt." Dat is een heel goeie manier om een probleem op te lossen. Mensen zitten vaak vast in hun hoofd. Maak jezelf eens wat vaker los van alles wat je kent en weet. Het kan bevijdend en stimulerend werken. Doe eens zoals George (Seinfeld) en doe het omgekeerde van wat je nomaal zou doen. 'Breaking the habit' zoals Linkin Park zingt. Kijk zelf of het werkt. Bij mij heeft het alleszins al leuke situaties opgeleverd. Angst is op zo'n moment uiteraard een slechte raadgever. Gewoon DOEN is de boodschap. DOEN zou vaker de boodschap moeten zijn. Al gaat dat niet in elk geval op. Maar op je bek gaan is heus geen ramp. What doesn't kill you, makes you stronger. (niet iedereen is het daar dus mee eens) Je moet jezelf natuurlijk ook de kans geven uitdagingen aan te gaan en op je bek te gaan. Elk jaar dat je niks meemaakt is stom. Ik vind alles interessant. Verdriet hebben en extreme blijdschap. Elke emotie is er weer eentje meer...

Ik spreek met mij

Iemand slaagt erin mij een moment van mijn stuk te brengen. F. is dan ook gespecialiseerd in het analyseren van lichaamstaal. Dit gebeurt me dus niet vaak. Maar eigenlijk is dat wel een interessant gegeven. Als je met je lichaam spreekt is het haast onmogelijk te liegen. Aaaaaaaaah What the fuck! Morgen voel ik het weer. De wereld op zijn kop. Dat maakt me dan toch weer blij. Waar ben ik weer mee bezig. Jezelf in vraag stellen is toch wel eens confronterend maar zo geweldig.

Teveel

Hoe een gebrek een troef kan zijn. Vind een evenwicht bij jezelf. Een gebrek aan iets is beter dan een teveel aan iets anders. De maatschappelijke norm is niet bindend. Zoek je eigen normen en leef ernaar. Blablabla Weet je wat. Luister eens naar 'Rome wasn't build in a day' van Morcheeba en zeg me wat je ervan vindt. Ik geniet daarvan en als het kan zing ik luidkeels mee. Maar wat kan jullie dat schelen. Ik ben verkocht.

De vormgegeven mens

Ik val op mensen met een leuke vorm. Liefst lichtelijk afwijkend van de zo gevreesde maatschappelijke norm. Gewoon is saai, perfect is inspiratieloos. Ben ik misvormd door het studeren van het vormgeven van objecten dat ik dat ook op mensen toepas? Ik hou van dat tikje eigenheid dat een mens net zo interessant maakt. Ik kijk altijd vol fascinatie naar groepjes jongeren die onderling amper van elkaar te onderscheiden zijn. Vergt het een soort lef om niet op te gaan in de groep. Idolatrie is mij totaal onbekend. Opkijken naar andere mensen die iets geweldigs presteren kan ik niet. Ik ben zo overtuigd van mijn eigen talenten - al ben ik er nog niet helemaal uit wat die precies zijn maar ik weet zeker dat ik er heb en dat ik ze binnen een beperkte tijdspanne zal ontdekken- dat ik mensen met andere talenten gewoon als collega's zie uit weliswaar andere disciplines. Hoe meer iemand mij kan leren, hoe meer respect ik heb voor die persoon. Ik besef ook dat ik nog veel te leren heb. Ge...