Popje Vol Vuur!

Dat kleine meisje wordt groot Ze leerde dat ze wel kon zingen en dat ze er best mocht wezen Dat ze van groen houdt en van blauw maar ook van roze en geel en liefst alle kleurtjes door elkaar Dat als het lente wordt ze dan dartel wordt haar wintervacht laat waaien Dat ze mooi mocht zijn en ook wel heel lief Dat ze lieve vriendjes heeft Dat ze geweldige ouders heeft die haar liefhebben wat ze ook doet en hoe ze ook is Dat ze de mooiste man op aarde kent die haar mooier maakt haar hart zachter en stiller maakt Dat ze hem zal koesteren dit hele eindige leven zolang de zon opkomt Dat ze altijd zijn ogen zal zien die haar vol liefde aankijken als ze hem nodig heeft Dat ze nooit spijt heeft hem lief te hebben als was het het einde van de wereld Popje

Sunshine in My Genes Wauw, I feel like a fucking cowboy ! Generous in anger ! Ja, zo helemaal vol gloed van de blakerende zon, het druppelende zweet, het opwaaierende zand! This feels so good! I'm fucking alive ! Wauw! Het bloed stuwt door mijn aderen, zo moet dat voelen, staccato en wild, dansen om te leven! De warmte die ik zelf kan creëren  de energie die stroomt, de woorden die borrelen. En mijn stem die breekbaar door de muur zich een weg baant. Moeizaam haar weg vindt naar buiten, brekend, krakend, vormeloos, waanzinnig angstaanjagend kwetsbaar. Die stem, die jaren opgesloten zat. Ik duw haar naar buiten, de wereld in. Dansend breek ik deuren open. Deuren die mijn geluiden weren. Mijn binnengeluid kon er nooit uit. Bang was ik, net als dat kleine meisje. Elk woord zo vaak gewogen, toch maar gezwegen. Bang. Zo bang. Sunshine in my genes . Dat is hoe ik me voel. Dat ik wil stralen, die zon naar buiten. Mijn stem klinkt mooier als ik haar laat stralen. Nog breekba...

Valangst Mijn zweet kan ik ruiken, angstzweet, langzaam geroken zweet. Bij elke beweging een zweem van mans vocht en in stilte stromend. Vrouwenvocht, vrouwenzweet, de angst regeert, regeerde, want ik ben klaar. Geen angsten meer, of toch, ja, toch. Flink onderschat, dat talent van mij, dat immens danstalent. Dat talent van mij om te voelen, te beleven. Als ik beweeg, beleef ik, intens, intenser, immenser. Vandaar mijn danstalent. Geen remmen dan, geen toeschouwers. Alleen ik en mezelf, zwervend door de ruimte. Explorerend, het kind zoekend en vindend in hoeken en kanten. Ja, dat kind, dat niet durfde, dat dacht dat het niets kon. Het kan wel, weet ze nu. Nu pas. Dertig jaren later. Maar nooit te laat. How, maar, nooit te laat. Altijd net op tijd. Ja, dat is goed, alles is altijd op tijd. Zo gaat het leven. Alles komt altijd net op tijd. Geen vertraging, of toch, maar die stond in het scenario. Vandaar, gepast. Dat kind weer, dat niet durfde, dat dacht dat het niets kon. Dat...

Als ik zelf de soundtrack van mijn leven zou schrijven, dan begin ik bij dit lied.  Les Djinns (Trentemoller Remix) van Djuma Soundsystem  is de sublieme plaat. Elke vezel van mijn lijf en mijn ziel worden bewogen, langzaam en sneller, zacht en luider, subtiel en dominanter, kort en langer, akoestisch en elektronischer, dichtbij en wereldser,... Eigenlijk gewoon keihard zoals ik ben. Niet zomaar iets en in één woord te vatten. Maar wel een beetje van dit en dan weer heel veel van dat maar dan vooral helemaal zoals ik. Toch niet elke keer hetzelfde en toch ook weer wel. Langzaam maar zeker, soms lijkt het einde in zicht en dan onverwacht wordt het weer vervolgd. Zo gaat dat ook met mij en mijn hemelse leven. telkens opnieuw en apart en samen en weer opnieuw maar dan anders. Zacht en langzaam ben ik. En hard en snel. Bij aanvang uniek. Niet door iedereen geliefd. Apart. Uniek. Iedereen een mening en een oordeel. Niet zomaar iemand. Mijn plek in de wereld. Ik verover ze....

Dat het hier stil is betekent dat het elders minder rustig is Dat hier de wind even ligt maakt de stormen groter aan de andere kant Dat de lucht hier koud is is een teken dat de lente warm zal zijn Dat de stilte regeert zal mijn stem binnenkort luider doen klinken Popje