Ik wil minder, zachter, wijdser, opener, vrijer. Evenwicht zoekend in de stille, donkere avond. De dagen korten, de nachten koud en donker. Mijn hoofd dwaalt, lichtjes aan de hemel. Elke ster een vlek, een stralend punt, een weg naar eenvoud. Eenvoud zoekend, langzaam, wroetend, ploegend, schrappend, ballast weggooien, zachtjes verwijderen, efficiënt en effectief, vandaag dit, morgen dat. De trein neemt me mee, ik laat me zweven, de ruimte tegemoet, mijn oor leg ik te luisteren, de knetterende regen. Het zoeven door eindeloze landschappen, door stations met hoge bomen en opgeknapte stationsgebouwen, met koeien in weien en mensen in auto's die files verwensen. Schoonheid zoekend, in eenvoud en evenwicht, in lust en passie, in zachtmoedig en teder strelen, in lieve woorden die de kille nachtlucht verrassen. Het plukken van bloemen, het bos dat ons dartel omarmt, de lucht baldadig de stad ontvlucht, het krekelen, het sp...