Bezonken

Ken je dat
Het broeden
Het sluimeren

Het is er al
Het is er nog niet helemaal
Wel zo'n klein beetje

Ken je dat
Het zinken
Het bezinken

Het is er al
Maar nog niet bezonken

Popje

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Veggie Diabolique

Afbeelding
Ik ben een sausvreterke! Om 'Scampi Diabolique' veggie te maken moeten we gelukkig niet veel moeite doen. We laten de scampi's weg en voegen naar keuze blokjes tofu of tempeh bij. Scampi's vond ik toch al niet lekker maar die SAUS is ' vurrukkulluk '( (met dank aan Remco Campert!) Check ook de veggie kookworkshop 'Diabolique' . (hier met gerookte tempehblokjes) Voor 4 personen: INGREDIENTEN: 2 sjalotten 1 teentje look 1 el zacht currypoeder 1 el zachte paprikapoeder 1 snuifje cayennepoeder (naar eigen smaak) 2 dl sojaroom 2 dl ketchup 1.5 dl witte wijn 4 tomaten (ontveld, lijkt moeilijk maar is echt de moeite, gewoon water koken en die tomaten daar even in leggen, ze zijn lichtgaar en het vel gaat er goed af!) verse kervel of bieslook olijfolie peper zout 500 g pasta naar keuze 250-350 g tofureepjes/tempehblokjes WERKWIJZE: 1. snij sjalotten fijn en bak ze glazig in hete olijfolie 2. voeg geplette look, curry, paprika en...
Meer lezen

Mijn Spiegel

Vijf minuten zag ik jou. Ik weet dat het ooit veel pijn zal doen maar nu geniet ik. Ik geniet van elke seconde met jou. Er is alleen NU bij jou. En soms een heel klein beetje morgen. Niemand die ons hoort of ziet. Misschien besta jij wel helemaal niet. Leef jij alleen in mijn hoofd. Je lijkt ook een droom. Mijn spiegelbeeld maar dan omgekeerd. Ik, de man in een vrouwenlijf, jij, de vrouw in een mannenlijf, jij mijn negatief, ik het jouwe. Mijn liefde is puur als was het eigenliefde. Tweelingzielen, gezeik voor zwevers, maar zo voelt het wel. Laten we het dan niet benoemen, zei je. Ja, laten we ons niet benoemen dan bestaat het niet echt. Toch ben ik nooit zo aanwezig dan als ik bij jou ben. Naakt, gevild, van vel ontnomen, door je handen, je ogen, je brein, zo mooi. 
Meer lezen

Oudste-kind-syndroom

'Zus, zu-uuuus, sis, ...?!' ,de aanspreektitels die op mij betrekking hadden en soms nog hebben. Toch probeer ik me er stilaan van te distantiëren. Ik heb het een beetje gehad met dat etiket. Vooral omdat het niet gewoon 'zus' betekent zoals dat puur taalkundig bedoeld is. Het zegt veel meer dan je zou vermoeden. Ik was/ben huiswerkbegeleidster, mental coach, examenondersteuner, babysit, verpleegster, psychologe, sexuologe, trooster,  bijlesjuf,  kok, chauffeur,... Kortom: surrogaatouder. Heel fraai voor een opgroeiende tiener/twintiger, me dunkt, denk ik nu op mijn 29ste. Begrijp me niet verkeerd. Ik voelde me in mijn nopjes in al deze rolletjes die ik mezelf toekende en het voor anderen aanvaardbaar en makkelijke maakte om van mijn diensten gebruik te maken. Het leek ook allemaal heel gewoon en normaal dat ik dit allemaal deed. Ik voelde me altijd en overal verantwoordelijk, nam vaak teveel hooi op mijn vork, faalde dan uit faalangst, kon het nie...
Meer lezen