'Zus, zu-uuuus, sis, ...?!' ,de aanspreektitels die op mij betrekking hadden en soms nog hebben. Toch probeer ik me er stilaan van te distantiëren. Ik heb het een beetje gehad met dat etiket. Vooral omdat het niet gewoon 'zus' betekent zoals dat puur taalkundig bedoeld is. Het zegt veel meer dan je zou vermoeden. Ik was/ben huiswerkbegeleidster, mental coach, examenondersteuner, babysit, verpleegster, psychologe, sexuologe, trooster, bijlesjuf, kok, chauffeur,... Kortom: surrogaatouder. Heel fraai voor een opgroeiende tiener/twintiger, me dunkt, denk ik nu op mijn 29ste. Begrijp me niet verkeerd. Ik voelde me in mijn nopjes in al deze rolletjes die ik mezelf toekende en het voor anderen aanvaardbaar en makkelijke maakte om van mijn diensten gebruik te maken. Het leek ook allemaal heel gewoon en normaal dat ik dit allemaal deed. Ik voelde me altijd en overal verantwoordelijk, nam vaak teveel hooi op mijn vork, faalde dan uit faalangst, kon het nie...
Reacties