Popje Vol Vuur!

Ik wil minder, zachter, wijdser, opener, vrijer. Evenwicht zoekend in de stille, donkere avond. De dagen korten, de nachten koud en donker. Mijn hoofd dwaalt, lichtjes aan de hemel. Elke ster een vlek, een stralend punt, een weg naar eenvoud. Eenvoud zoekend, langzaam, wroetend, ploegend, schrappend, ballast weggooien, zachtjes verwijderen, efficiënt en effectief, vandaag dit, morgen dat. De trein neemt me mee, ik laat me zweven, de ruimte tegemoet, mijn oor leg ik te luisteren, de knetterende regen. Het zoeven door eindeloze landschappen, door stations met hoge bomen en opgeknapte stationsgebouwen, met koeien in weien en mensen in auto's die files verwensen. Schoonheid zoekend, in eenvoud en evenwicht, in lust en passie, in zachtmoedig en teder strelen, in lieve woorden die de kille nachtlucht verrassen. Het plukken van bloemen, het bos dat ons dartel omarmt, de lucht baldadig de stad ontvlucht, het krekelen, het sp...

Het lijkt alsof de krachten zich hebben gebundeld en mijn gebeden 'zeer letterlijk' hebben genomen. Ik weet sinds dinsdag dat ik mijn job kwijt ben. Ik ben per 01/01/2012 terug werkloos. Kwestie van zeer rigoureus te schrappen in mijn leven kan dat wel tellen. Ik ben helemaal verward. Verdrietig omdat mijn werk 'relatie' van 1 jaar en 3 maand plots wordt beëindigd.  Blij met even wat meer tijd voor mezelf en mijn lichaam.  Extatisch omdat ik de kans krijg om mijn leven aan te  pakken op mijn manier en misschien zelfs helemaal om te gooien... Maar ook bang van al deze nieuwe mogelijkheden.  Tot tranen toe bewogen omdat ik mijn capaciteiten voel vechten om naar buiten te mogen komen maar ik vind het best eng om op mezelf te vertrouwen. En tegelijk 'weet' ik dat ik veel kan. Ik begon net stuk voor stuk mijn energievretende  bezigheden te schrappen en enkele dagen later  hebben mijn bazen dat blijk...

Mijn wortels krijgen alsmaar meer vaste grond, vinden de weg naar water en zuigen zich vol. Mijn takken weten alsmaar beter de zon te vinden om de bladeren van mijn ideeën te laten groeien. Mijn stam maakt zich elke dag sterker en kan de hevige stormen trotseren. Ik groei, ik groei, ik groei op mijn eigen tempo, genietend van zon en regen, van wind en wolken. De maan die mij 's nachts gezelschap houdt, kleiner of groter wordend in al haar eenvoud. Ik groei, ik groei, ik groei kleine, bijna onzichtbare beetjes elke dag, mooier en groter wordend, steviger in mijn wortels, reikend naar de zon, vruchten dragend, de mooiste boom wordend die ik worden kan. Ik groei, ik draai, ik verander mee met de seizoenen, mijn bladerdek altijd in de mode, 's winters nagenietend van het prachtige, vruchtbare jaar, de sneeuw die de zonnestralen weerkaatst, de sneeuwballen die mijn stam raken, de eekhoorns die in mijn kruin spelen. Ik groei, ik ontluik, ik voel de lente, ...

Geluk kan saai zijn maar eigenlijk is het gewoon eenvoudiger. Eenvoud maakt me blijer, minder druk, fijner in de omgang en gelukkiger. Single zijn is eenvoudig, niemand om rekening mee te moeten houden, niemand die aan je hoofd zeurt, niemand die de toiletbril omhoog laat staan, niemand niemand wiens slechte eetgewoontes ik onbewust overneem,... maar ook niemand die me knuffelt als ik thuiskom, niemand die me zegt hoe mooi ik ben, niemand die mijn mislukte gerecht toch weet te appreciëren, niemand om mee te dansen,... ...maar ik ben zielsgelukkig met mezelf. Kate laat ons onszelf knuffelen na elke Zenza les. Mijn mama is zachter dan mijn zachtste knuffelbeer dus telkens ik haar zie geef ik haar een warme knuffel. En ze verdient het echt! Mooi zijn is relatief en dus vind ik mezelf mooi ook al is niet iedereen het met me eens. En ach, smaken verschillen. Mijn gerechten mislukken zelden en gelukkig heb ik ook vrienden en vriendinnen die mijn kookkunsten weten te waarderen. Dansen, daar h...