Popje Vol Vuur!

Als ik zelf de soundtrack van mijn leven zou schrijven, dan begin ik bij dit lied.  Les Djinns (Trentemoller Remix) van Djuma Soundsystem  is de sublieme plaat. Elke vezel van mijn lijf en mijn ziel worden bewogen, langzaam en sneller, zacht en luider, subtiel en dominanter, kort en langer, akoestisch en elektronischer, dichtbij en wereldser,... Eigenlijk gewoon keihard zoals ik ben. Niet zomaar iets en in één woord te vatten. Maar wel een beetje van dit en dan weer heel veel van dat maar dan vooral helemaal zoals ik. Toch niet elke keer hetzelfde en toch ook weer wel. Langzaam maar zeker, soms lijkt het einde in zicht en dan onverwacht wordt het weer vervolgd. Zo gaat dat ook met mij en mijn hemelse leven. telkens opnieuw en apart en samen en weer opnieuw maar dan anders. Zacht en langzaam ben ik. En hard en snel. Bij aanvang uniek. Niet door iedereen geliefd. Apart. Uniek. Iedereen een mening en een oordeel. Niet zomaar iemand. Mijn plek in de wereld. Ik verover ze....

Het lijkt alsof de krachten zich hebben gebundeld en mijn gebeden 'zeer letterlijk' hebben genomen. Ik weet sinds dinsdag dat ik mijn job kwijt ben. Ik ben per 01/01/2012 terug werkloos. Kwestie van zeer rigoureus te schrappen in mijn leven kan dat wel tellen. Ik ben helemaal verward. Verdrietig omdat mijn werk 'relatie' van 1 jaar en 3 maand plots wordt beëindigd.  Blij met even wat meer tijd voor mezelf en mijn lichaam.  Extatisch omdat ik de kans krijg om mijn leven aan te  pakken op mijn manier en misschien zelfs helemaal om te gooien... Maar ook bang van al deze nieuwe mogelijkheden.  Tot tranen toe bewogen omdat ik mijn capaciteiten voel vechten om naar buiten te mogen komen maar ik vind het best eng om op mezelf te vertrouwen. En tegelijk 'weet' ik dat ik veel kan. Ik begon net stuk voor stuk mijn energievretende  bezigheden te schrappen en enkele dagen later  hebben mijn bazen dat blijk...