Popje Vol Vuur!

Ik volgde in het voorjaar van dit jaar een 8-weken -training in Leuven bij L. C.. Het oefenen ging niet echt vlot tijdens die acht weken en nadien werd het mediteren, de ademfocus,... ook geen gewoonte. Maar toch, nu 9 maand later, kan ik zeggen dat het toch effect heeft op mijn leven. Ik durf al eens stilzitten en stil zijn. Mezelf meer tijd geven, meer aandacht geven aan wat er is. Een vast moment inplannen om te mediteren lukt me (nog) niet maar al die kleine veranderingen maken me toch minder rusteloos. Ik durf al eens wat vaker 'foert' zeggen en de boel de boel laten. Ik luister beter naar mijn lichaam én naar mijn echte verlangens. Ik ben milder naar mezelf. Het is een traag proces maar wel blijvend. Geen prestatiedruk, niets moeten, gewoon zijn. Ik doe elke dag mijn best om niet te streng te zijn voor mezelf en voor anderen. Bewuster ben ik wel, wat wel wat dillema's met zich meebrengt. 'Ben ik goed bezig', 'moet ik nu boos worden...

Plots besefte ik dat jij mijn spiegel wil zijn, mij mezelf laten zien, gewoon hoe ik ben, dat ik alles helder zie door jou Je bent goud, eerlijk, heerlijk en heel gewoon echt en oprecht, ik zie mezelf in jou, het beeld maakt me soms bang Elke blik een confrontatie, en dan de koppigheid van het niet willen zien, ik wil mezelf niet zien, ik kan het niet toelaten Zo moeilijk mezelf te zien, te zijn, te mogen, gewoon zoals ik ben te zijn, met alles erop en eraan, mijn angsten Angst om helemaal echt en puur te zijn, dan ben ik jaloers op jou, dat jij dat kan, zo helemaal zonder franjes jezelf te zijn Je bent de mooiste spiegel die ik me kon wensen, je leert me in sneltreinvaart naar mezelf kijken, mezelf zien, mezelf zijn En trager wil ik leven en wat dan met die sneltreinvaart, ik reageer zo snel als een schildpad, dat is snel genoeg Ik ga toch maar beginnen met de afbraakwerken van de muren om mij heen, dan kan ik naast je lopen met mijn hand in de jo...