Het pantser en de schreeuw
Een zeldzaamheid haar kwetsbaarheid Kleine stukjes maken zich langzaam van haar meester De meesteres houdt angstvallig de controle Haar zweep is haar enige vertrouweling Niets of niemand kan haar raken Dat grote hart draagt alles zelf Ze kneedt de ander tot de mindere van zichzelf Zelfvoldaan en ongelukkig kijkt ze toe De toorn van haar zelfkastijding Gesloten blijft haar hart voor warme tederheid Haar hals arrogant rechtop Zo ziet ze het kleine meisje telkens over het hoofd Het meisje huilt zacht smachtend Gekoesterd wil ze worden Schreeuwen mag niet denkt ze En houdt zich eeuwig stil Eenzaam in de nacht is ze Zo groeit traag haar kracht Baldadiger wordt haar wil En liefde overspoelt haar kleine hart Schreeuwend en slaand zoekt ze haar weg Huilend en zuchtend maakt ze zich groot Zie mij staan! Hou van mij! Geschrokken opent de meesteres haar blik Een groot gat gaapt in haar pantser Onbeschrijfelijk mooi is de langverwachte pijn Vertederend bloederig de...