Popje Vol Vuur!

Het lijkt alsof de krachten zich hebben gebundeld en mijn gebeden 'zeer letterlijk' hebben genomen. Ik weet sinds dinsdag dat ik mijn job kwijt ben. Ik ben per 01/01/2012 terug werkloos. Kwestie van zeer rigoureus te schrappen in mijn leven kan dat wel tellen. Ik ben helemaal verward. Verdrietig omdat mijn werk 'relatie' van 1 jaar en 3 maand plots wordt beëindigd.  Blij met even wat meer tijd voor mezelf en mijn lichaam.  Extatisch omdat ik de kans krijg om mijn leven aan te  pakken op mijn manier en misschien zelfs helemaal om te gooien... Maar ook bang van al deze nieuwe mogelijkheden.  Tot tranen toe bewogen omdat ik mijn capaciteiten voel vechten om naar buiten te mogen komen maar ik vind het best eng om op mezelf te vertrouwen. En tegelijk 'weet' ik dat ik veel kan. Ik begon net stuk voor stuk mijn energievretende  bezigheden te schrappen en enkele dagen later  hebben mijn bazen dat blijk...

Mijn evenwicht broos en opstandig ik wil meer en sneller en 'pats' Daar lig ik op straat, verdwaasd, de adrenaline giert door mijn lijf Langzaam beseffend dat ik veel geluk heb gehad, dat het ook anders had kunnen lopen, dat ik misschien mijn benen kwijt was. Maar de lichtjes in de wereld schijnen en blijven schijnen. Dankje, vrouwtje op de bus die haar zorgen met me deelde. Dankje, T., I., L.,...voor jullie luisterend oor. Dankje, I., om te zijn wie je bent, dat je echt naar me luistert, dat je echt om me geeft, dat ik mag zijn wie ik ben, dat je lief en grappig bent, dat je helemaal je gekke, geweldige zelf bent, dat je hersenkronkels me soms verbaasd maken maar ook aan het lachen brengen. Dankje, dat ik broos en kwetsbaar mag zijn maar ook sterk en talentvol. Popje heeft het ook wel eens nodig Liefs, Popje Afbeelding: bron

Een mooi schriftje is moeilijker om in te beginnen schrijven, gewoon omdat het zo mooi is. Maar wat heb je nou aan een schriftje als je er niet in mag schrijven. Het is net als met een mooie jurk. Je bewaart ze voor een speciale gelegenheid. Maar dan is de gelegenheid nooit speciaal genoeg en durf je de jurk niet aan. Bang om ze stuk of vuil te maken. Dan hangt ze daar maar mooi te wezen. Wat heb je daar nou aan? Het is te gek voor woorden. Het gebeurt zo vaak dat we onszelf alleen maar iets moois gunnen als we het verdienen. Wat moeten we dan verdienen en voor wie? Zijn we dan niet goed genoeg zoals we zijn of moeten we toch nog dat tikkeltje perfecter zijn? Moeten we dan altijd eerst onszelf iets bewijzen voor we plezier mogen beleven. We kunnen onszelf net zo goed elke dag van het jaar iets moois gunnen. Want elke dag is het waard om volledig en vol schoonheid geleefd te worden. We zijn het 'gewoon' waard! Vurige groet, Popje Afbeelding: Kudzu...