Popje Vol Vuur!

Ik wil minder, zachter, wijdser, opener, vrijer. Evenwicht zoekend in de stille, donkere avond. De dagen korten, de nachten koud en donker. Mijn hoofd dwaalt, lichtjes aan de hemel. Elke ster een vlek, een stralend punt, een weg naar eenvoud. Eenvoud zoekend, langzaam, wroetend, ploegend, schrappend, ballast weggooien, zachtjes verwijderen, efficiënt en effectief, vandaag dit, morgen dat. De trein neemt me mee, ik laat me zweven, de ruimte tegemoet, mijn oor leg ik te luisteren, de knetterende regen. Het zoeven door eindeloze landschappen, door stations met hoge bomen en opgeknapte stationsgebouwen, met koeien in weien en mensen in auto's die files verwensen. Schoonheid zoekend, in eenvoud en evenwicht, in lust en passie, in zachtmoedig en teder strelen, in lieve woorden die de kille nachtlucht verrassen. Het plukken van bloemen, het bos dat ons dartel omarmt, de lucht baldadig de stad ontvlucht, het krekelen, het sp...

Mijn evenwicht broos en opstandig ik wil meer en sneller en 'pats' Daar lig ik op straat, verdwaasd, de adrenaline giert door mijn lijf Langzaam beseffend dat ik veel geluk heb gehad, dat het ook anders had kunnen lopen, dat ik misschien mijn benen kwijt was. Maar de lichtjes in de wereld schijnen en blijven schijnen. Dankje, vrouwtje op de bus die haar zorgen met me deelde. Dankje, T., I., L.,...voor jullie luisterend oor. Dankje, I., om te zijn wie je bent, dat je echt naar me luistert, dat je echt om me geeft, dat ik mag zijn wie ik ben, dat je lief en grappig bent, dat je helemaal je gekke, geweldige zelf bent, dat je hersenkronkels me soms verbaasd maken maar ook aan het lachen brengen. Dankje, dat ik broos en kwetsbaar mag zijn maar ook sterk en talentvol. Popje heeft het ook wel eens nodig Liefs, Popje Afbeelding: bron